این یادداشت کوتاه را به مناسبت انتشار مجدد روزنامۀ "یاس نو" نوشته بودم و قرار بود در دومین شمارۀ آن چاپ شود که بناحق از انتشار بازداشته شد.مانند نوزاد یک روزه ای که خفه اش کرده باشند.
"ياس گلي خوشبو و جان افزاست و انواع مختلفي دارد. ياس ترين ياس ها، ياس سفيد است . پنج گلبرگ دارد كه هر كدام نامي دارد و نشاني است . ياس را همه دوست دارند ، حتي آنان كه نمي دانند و در خانۀ خود آن را ندارند . ياس ساده ترين، پاكترين و بخشنده ترين گلهاست .
بجاي آنكه درشت باشد و فخر بفروشد، انبوه است. اين نشان تواضع اوست با همۀ برتری ها كه دارد. بوي خوش آن شامۀ همگان رامي نوازد، ‌حتي آنان كه بدون توجه بر روي آن پا مي گذارند. و اين نشان بخشندگي اوست .
ياس خار ندارد و عجيب است كه بعضي اين را عيب او شمرده اند . من بدون اينكه بخواهم به گلهايي كه خار هم دارند ايراد بگيرم مي گويم: نداشتن خار براي ياس فضيلت است . او بجاي آنكه بترساند ، احترام بر مي انگيزد و داشتن احترام بيش از داشتن خار حافظ اوست. اين ويژگي و نيز انبوهي ياس رمز ماندگاري آن علي رغم همه ناملايمات است .
ياس براحتي جوانه مي زند، شاخه مي دهد و گل مي آورد. كافي است به پاي آن آب وفا بريزيد و گلهاي آن را بو كنيد ."*
بیش از پنج سال است که تو نبوده ای و اکنون که دوباره متولد شدی نمی توانم بیان کنم که چقدر از تولد دوباره ات خوشحالم. ماه پیش که شنیدم می توانی دوباره منتشر شوی و دوست نازنینم محمد آقا نعیمی پور چنین تصمیمی دارد بسیارخوشحال شدم. هفتۀ پیش که آمدم و دیدم دوستان جمع شده اند و دفتر آماده است ذوق زده شدم. منتظرت بودم و بالاخره تو را روی دکۀ روزنامه فروشی دیدم و خریدم. نشستم و خوب وراندازت کردم. بر ما و بر تو چه سخت گذشت این پنج سال. تجربه ای بود این سالها. حکایت آن باشد برای بعد. اما خوشم آمد چه با نشاط و امیدوار آمده ای. تو می دانی چقدرتشنه وجود دارد که تو باید سیرابشان کنی. آب بود و تشنگان بودند و تنگی می بایست تا از آن خالص و گوارا بنوشند. وقتی یادداشت "اشتباه نکنیم" راپس از مطرح شدن نامزدی مهندس موسوی نوشتم تا بگویم مدیریت موضوع را به خاتمی بسپریم و شتاب زده موضع نگیریم و برای چاپ به روزنامه ای دادم که مرتب از من یادداشت می خواست اما در آخرین لحظه آن را از صفحه بیرون کشیدند، دلم گرفت و وقتی به اصرار از من مصاحبه گرفتند اما به چاپ نرساندند، چرا که پس از خاتمی از موسوی حمایت کرده بودم، جای خالی تو را بیش از پیش احساس کرده بودم.
اینک مائیم و انتخابات پیش رو. زمانی آمده ای که بسیار به تو محتاج بودیم. ما به پیروزی امیدوار بودیم، اکنون با تو امیدوارترشده ایم.

* بر گرفته از نطق پیش از دستور "یاس را پاس بداریم" اینجانب در مجلس ششم